പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ മരുഭൂമിയനുഭവമോ?

പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ മടുപ്പും വിരസതയും ഉണ്ടാവുക തികച്ചും സ്വാഭാവികം. ഈ കെണിയില്‍നിന്നും വിടുതല്‍ പ്രാപിക്കാനുള്ള നല്ല വഴി വിരസതയുണ്ടാകുമ്പോഴും മടുപ്പുകൂടാതെ പ്രാര്‍ത്ഥന തുടരുകയെന്നതാണ്. നിരന്തരമായ പ്രാര്‍ത്ഥനയിലൂടെ ദൈവം നല്കുന്ന ദാനമാണ് പ്രാര്‍ത്ഥനാവരം. കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ നടക്കാന്‍ പഠിക്കുന്നതുപോലെയാകണം പ്രാര്‍ത്ഥനാജീവിതമെന്ന് ആത്മീയപിതാക്കന്മാര്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആദ്യമൊക്കെ വീഴും. അപ്പോഴും എഴുന്നേറ്റ് യാത്ര തുടരണം.
മടുപ്പില്‍നിന്നും പുറത്തുകടക്കാന്‍ ഏതാനും കുറുക്കുവഴികള്‍:

വിശ്വാസം നിറയാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക
പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ വിശ്വാസം നിറയുക ആത്മീയ ജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ്. ജീവിതത്തില്‍ എന്തു സംഭവിച്ചാലും ആദ്യം ദൈവത്തോടു പറയുവാനും പഠിക്കണം.
വൈദികവിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ ആത്മീയ നിയന്താവായിരുന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ ഒരനുഭവം. ആത്മാവില്‍ നല്ല നിറവുള്ള ബ്രദേഴ്‌സ് ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ബാച്ചായിരുന്നു അത്. എന്തെന്നറിയില്ല, വ്രതവാഗ്ദാനത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അവരില്‍ പലര്‍ക്കും പ്രാര്‍ത്ഥന മടുപ്പായി മാറി. മൂന്നോളം പേര്‍ സെമിനാരിപഠനം അവസാനിപ്പിച്ചെങ്കിലോ എന്ന ആശങ്കയിലുമെത്തി. ഓരോരുത്തരെയും കണ്ട് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയും ഉപദേശം നല്കുകയും ചെയ്തിട്ടും പ്രകടമായ മാറ്റമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.

ശക്തമായ ഒരുള്‍പ്രേരണയാല്‍, ഒരു ദൈവവചനം നിരന്തരം ഉരുവിടുവാനുള്ള ഹോംവര്‍ക്ക് എല്ലാവര്‍ക്കും നല്കി. ”അപ്പോള്‍ അപ്പസ്‌തോലന്മാര്‍ കര്‍ത്താവിനോടു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വര്‍ധിപ്പിക്കണമേ” (ലൂക്കാ 17:5) എന്നതായിരുന്നു വചനം. കോഴ്‌സ് മുടങ്ങാതെ ആന്റിബയോട്ടിക് കഴിക്കുന്നതുപോലെ കഴിക്കണമെന്നും പറഞ്ഞു. ഒരാഴ്ചയോളം കുര്‍ബാനയില്‍ പ്രത്യേക നിയോഗമായി സമര്‍പ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.പത്ത് ദിവസങ്ങള്‍ക്കകം ആത്മീയപ്രതിസന്ധിയില്‍നിന്നും അവര്‍ മോചനം പ്രാപിച്ചു. അവര്‍ക്ക് നല്കിയ ദൈവവചനം ആദിമ സഭയുടെ ഒരു പ്രാര്‍ത്ഥനയായിരുന്നുവെന്ന് പിന്നീടാണ് മനസിലാക്കിയത്.

ഒന്നും പ്രത്യാശിക്കാതെ ആരാധിക്കുക
ഭൗതിക നിയോഗങ്ങള്‍ക്കായി നിരന്തരം പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാല്‍ ദൈവം ചിലപ്പോള്‍ ആത്മീയവിരസത അനുവദിക്കും. കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചും മക്കളെക്കുറിച്ചും പ്രവര്‍ത്തനമേഖലകളെക്കുറിച്ചും ക്രമാതീതമായി ഉത്ക്കണ്ഠകള്‍ കൂടുകയും പ്രാര്‍ത്ഥനകളില്‍ ഈ ആകുലതകള്‍ മാത്രം തികട്ടിത്തികട്ടി വരികയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ ദൈവത്തെ മറക്കാനും അങ്ങനെ സാത്താന്റെ ചതിക്കുഴിയിലേക്ക് വഴുതി വീഴാനുമുള്ള സാധ്യത കണ്ടറിഞ്ഞ് ദൈവം ചിലപ്പോള്‍ ആത്മീയ വിരസത അനുവദിക്കും. അത് ദാതാവിനെ മറന്ന് ദാനങ്ങള്‍ക്കുപിറകെ പോകാതിരിക്കാനാണ്.

ഇത് തിരിച്ചറിയുന്ന ദൈവപൈതല്‍ ജീവിതത്തിരക്കുകളില്‍നിന്നും ഒരു ദിവസം അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു മണിക്കൂറെങ്കിലും അവധിയെടുത്ത് ഒരു നിത്യാരാധന ചാപ്പലില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ പള്ളിയിലെത്തുക. ദിവ്യകാരുണ്യത്തിലേക്ക് നോക്കി ‘ആയിരുന്നവനും ആയിരിക്കുന്നവനും വരാനിരിക്കുന്നവനും സര്‍വശക്തനും ദൈവവുമായ കര്‍ത്താവ് പരിശുദ്ധന്‍ പരിശുദ്ധന്‍ പരിശുദ്ധന്‍” (വെളിപാട് 4:8) എന്നുമാത്രം ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുക. ജീവിതത്തിലെ ഭാരങ്ങളോ സ്വന്തം ആത്മീയമന്ദതപോലുമോ നിയോഗമായി കടന്നുവരരുത്. ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കുകയോ പ്രതീക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ ആരാധനയ്ക്കര്‍ഹനായ ദൈവത്തെ ഹൃദയംകൊണ്ട് ആരാധിച്ചാല്‍ തീക്ഷ്ണത തിരിച്ചുകിട്ടും.

ഇന്ദ്രിയാനുഭവം ആഗ്രഹിക്കരുത്
കുര്‍ബാനയില്‍ പങ്കെടുക്കുമ്പോഴും ബൈബിള്‍ വായിക്കുമ്പോഴും ദിവ്യകാരുണ്യാരാധന നടത്തുമ്പോഴുമെല്ലാം ആത്മാവില്‍ സന്തോഷവും മനസില്‍ ശാന്തിയും ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആരും കാണുകയില്ല. ദൈവസാന്നിധ്യം നിറയുമ്പോഴാണ് ആത്മീയാനന്ദം കിട്ടുന്നത്. ഇത് നിരന്തരം ലഭിക്കുന്നത് അപകടമാണെന്നറിഞ്ഞ് വിശുദ്ധര്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള അനുഭവങ്ങളോടു ‘നോ’ പറയാറുണ്ട്. ആത്മീയാനന്ദം കൂടുമ്പോള്‍ വിശുദ്ധ ഫ്രാന്‍സിസ് സേവ്യര്‍ ഇങ്ങനെ പറയുമായിരുന്നു: ‘മതി, കര്‍ത്താവേ, മതി.’

പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച നിയോഗങ്ങള്‍ ലഭിക്കുമ്പോഴും നിറഞ്ഞ ദൈവസാന്നിധ്യത്തില്‍ ആരാധിക്കാന്‍ കഴിയുമ്പോഴും ദൈവത്തില്‍ ആശ്രയിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത് വിശ്വാസത്തിന്റെ താഴ്ന്ന പടിയാണ്. പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്ക് ഒരുത്തരവും കിട്ടാതെ കഴിയുമ്പോഴും പ്രാര്‍ത്ഥനാവേളകളിലും ശുശ്രൂഷാവേദികളിലും ദൈവം മുഖം തിരിച്ചു നില്ക്കുകയാണോയെന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിവരുമ്പോഴും മടുക്കാതെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാനും ദൈവാശ്രയത്വത്തില്‍ വളരാനും കഴിയുന്നതാണ് യഥാര്‍ത്ഥ വിശ്വാസം.

ശീതീകരിച്ച നിത്യാരാധന ചാപ്പലില്‍ മൂന്നുമണിക്കൂര്‍ സ്വച്ഛമായി ഇരുന്ന് ആരാധിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ അനുഗ്രഹം അന്തരീക്ഷത്തിലെ ചൂടിലും രോഗങ്ങളുടെയും ജീവിതഭാരങ്ങളുടെയും നടുവിലും ‘ദൈവമേ ഞാന്‍ അങ്ങയില്‍ ആശ്രയിക്കുന്നു’ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഹൃദയംകൊണ്ട് ആരാധിക്കാന്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ ലഭിക്കും. പ്രാര്‍ത്ഥനയിലെ സഹനത്തെ അതിജീവിച്ചാല്‍ ജീവിതസഹനം എളുപ്പമാകും. പലവിചാരം വരുന്നല്ലോ എന്ന് ഭാരപ്പെടേണ്ട. പലവിചാരത്തോടെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നതല്ലേ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാതിരിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ നല്ലത്.

പ്രാര്‍ത്ഥനയിലും വചനവായനയിലും കുര്‍ബാനയര്‍പ്പണത്തിലും ഇന്ദ്രിയാനുഭവം ആഗ്രഹിക്കാതെ മുമ്പോട്ടുപോയാല്‍ വിശ്വാസം ജ്വലിക്കും. അതുവഴി മടുപ്പ് മാറും. വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയില്‍ മനസില്‍ ഉണര്‍വും ആത്മാവില്‍ ജ്വലനവും ആഗ്രഹിക്കേണ്ടതില്ല. പകരം വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയുടെ തുടക്കം മുതല്‍ അവസാനംവരെ ഗത്‌സമനിയിലെ വിശുദ്ധ മണിക്കൂറില്‍ ഉണര്‍ന്നിരിക്കാനുള്ള കൃപയ്ക്കായി പരിശുദ്ധാത്മാവിനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയും അത് പിന്തുടരുകയും ചെയ്താല്‍ അഭിഷേകം നിറയും.

കുമ്പസാരക്കൂട്ടിലേക്ക് കണ്ണീരോടെ ഓടുക
ആത്മീയാനന്ദം നഷ്ടമാകാനുള്ള ഒരു കാരണം വിശുദ്ധ ഫ്രാന്‍സിസ് സാലസ് ‘ഭക്തിമാര്‍ഗ പ്രവേശിക’യില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ആത്മീയാനന്ദവും ദൈവസാന്നിധ്യവും നല്കി ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ച വ്യക്തി ലോകസുഖങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിയാല്‍ ആത്മീയാനന്ദം ദൈവം എടുത്തുമാറ്റും. ഒരു വ്യക്തിക്ക് പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയില്‍ തികഞ്ഞ ഏകാഗ്രതയോടെ പങ്കെടുക്കുവാനുള്ള കൃപ നല്കി ധ്യാനാവസരത്തില്‍ ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ചുവെന്ന് സങ്കല്പിക്കുക. എന്നാല്‍ അയാള്‍ അധികം വൈകാതെ ക്രിക്കറ്റുഭ്രമം മൂത്ത് രാത്രിയില്‍ ക്രിക്കറ്റ് കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

അതുനിമിത്തം പിറ്റേന്ന് വിശുദ്ധ കുര്‍ബാന മുടങ്ങിയാല്‍ ധ്യാനാവസരത്തില്‍ ലഭിച്ച അനുഭവം നഷ്ടപ്പെടാം. വിരസത വരുമ്പോള്‍ സ്വയം തിരിഞ്ഞുനോക്കി, കുറവുകള്‍ കണ്ടെത്തി, അനുതാപത്തോടെ കുമ്പസാരിച്ച് ചെറിയ പ്രായശ്ചിത്ത പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്താല്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട അനുഭവം ദൈവം തിരിച്ചുതരും. ആഴമേറിയ ബോധ്യത്തിലേക്കും അനുഭവത്തിലേക്കും നയിക്കാനായി ചിലപ്പോള്‍ അന്ധകാരം ദൈവം അനുവദിക്കുമെന്നും അറിയണം.
ദൈവമേ, പ്രത്യാശയോടെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാനുള്ള കൃപ ഞങ്ങള്‍ക്ക് നല്കണമേ. അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം അങ്ങയുടെ ഹൃദയത്തോട് എപ്പോഴും ചേര്‍ന്നിരിക്കട്ടെ.


ഫാ. ജോസ് പൂത്തൃക്കയില്‍

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *